Канстанцыя Буйла

Канстанцыя Буйла (1893–1986) — беларуская паэтэса. Асноўнае месца ў творчай спадчыне займае паэзія.

Творы

• «Люблю агонь, што нельга патушыць...»
• «Ваал! Я ўсё ужо спаліла на алтары...»
• Лебядзіная песня
• «Ярка над Іслаччу зоры гараць...»
• У краіне мар
• На магілках
• Прыбой
• У бяссонную ноч
• Рута
• Адна
• Ліпы
• Ляці, думка
• Каб я мела...
• «Таму мне сумна жыць на свеце...»
• «Маё шчасце міма толькі што прайшло...»
• Кветкі
• Таполя
• Добры вечар!
• Звон
• Памяць
• «Радзіма! Ты любай была мне да болю...»
• На крыллі песні
• «У вырай далёкі лятуць жураўлі...»
• Мяцеліца
• «Вочы шэрыя, а бляск іх - залаты...»
• Я шукала...
• «Пройдзе дзень - і ў вечнасці затоне...»
• То не песня...
• Дзяўчына
• Помніш вечар?
• Рана
• Зіма
• Шэрая гадзіна
• Магіла
• Люблю
• «Пішу табе. А ты чытай...»
• Зашумелі сосны...
• Русалкі
• Не глядзі...
• «Я хацела б прарасці сасной...»
• Бэз
• «Рабіна надзела каралі...»
• Яму
• «Лагодны вечар сыпле ў рэчку краскі...»
• «Ціхім гоманам гордых вяршынь...»
• Не магу...
• «Гостра ў хворым сэрцы ўспыхнула трывога...»
• Як я цябе люблю...
• Снег
• Курган