Родныя вобразы

Якуб Колас

Вобразы мілыя роднага краю,
        Смутак і радасць мая!
Што маё сэрца да вас парывае?
        Чым так прыкованы я
 
К вам, мае ўзгорачкі роднага поля,
        Рэчкі, курганы, лясы,
Поўныя смутку і жальбы нядолі,
        Поўныя сумнай красы?
 
Толькі я лягу і вочы закрыю,
        Бачу я вас прад сабой.
Ціха праходзіце вы, як жывыя,
        Ззяючы мілай красой.
 
Чуецца гоман мне спелае нівы,
        Ціхая жальба палёў,
Лесу высокага шум-гуд шчаслівы,
        Песня магутных дубоў...
 
Вобразы мілыя, вобразы смутныя,
        Родныя вёскі і люд,
Песні цягучыя, песні пакутныя!..
        Бачу і чую вас тут.



 
[1908]