"Не пытайце, не прасеце..."

Якуб Колас

* * *
 


Не пытайце, не прасеце
Светлых песень у мяне,
Бо, як песню заспяваю,
Жаль вам душу скалыхне.
 
Я б смяяўся, жартаваў бы,
Каб вас чуць развесяліць,
Ды на жыцце як паглядзіш,
Сэрца болем зашчыміць.
 
Нешчасліва наша доля:
  Нам нічога не дала.
Не шукайце кветак ў полі,
Бо вясна к нам не прыйшла.



 
[1904]