Памяці нябожчыкаў

Якуб Колас

Сцішыліся РАППы,
Голасу ні-ні.
Шумныя БелАППы
Поўны цішыні.
 
Прытаіўся Бэнда,
Падбэндак унік —
Марная гавэнда
І дарэмны крык.
 
Не шуршыць папера
Пад даклад пусты...
Пачакай, нявера, —
Аддыхнеш і ты!



 
8/IV 1932