Вячэрнія хмаркі
Сонейка заходзіць,
І кладуцца цені,
І плывуць хмурынкі
Ў ціхім задуменні.
Белыя валокны
Сонейкам заліты.
Вольны ім дарогі,
Сцежкі ім адкрыты.
Хмаркі залатыя!
Вы — прастору дзеці,
Ходзіце вы вечна
Па ўсім белым свеце.
Праплывіце ж, хмаркі,
І над родным краем,
Над сялянскім полем,
Над зялёным гаем,
І заплачце, хмаркі,
Дробнымі слязамі
Над мужычай нівай,
Над яго лугамі.
Загрымеце громам,
Стаўшы цёмнай хмурай.
Толькі ж не пабеце
Жыта градам, бурай.
Хмаркі залатыя,
Сонца, неба дзеці!
Вы прывет мой шчыры
Ў вёску занясеце.
[1910]