Я малюся сонцу

Якуб Колас

Я маліўся ветру шчыра,
Каб не гнаў ён хмар дажджлівых
Над хацінай, дзе Алеся
Кут знайшла свой сіратлівы,
 
Над хацінкай непакрытай,
Дзе папера замест столі,
Дзе Алеська гора мела,
Воду носячы ў падоле.
 
Не паслухаў мяне вецер.
        Я да сонца шлю маленне.
Пашкадуй Алесю, сонца,
Дай ты ёй заспакаенне,
 
Дай Парфёнаву Мацею
Час, каб дах той накрыць толем.
Я малюся, аж пацею
І страхі чакаю з болем.



 
21/VI 1946