Канстытуцыя
Канстытуцыю далі,
Адчынілі дзверы,
І... ў астрог нас павялі,
І таўкуць без меры.
Вітэ нам дакляраваў –
Помніце? – свабоду.
Потым фігу паказаў
«Вернаму» народу.
Зашумелі аб зямлі
Ў Думе дэпутаты,
Ды па карку ім далі –
І пайшлі дахаты.
Архірэй наш Міхаіл
Тураўскі і Мінскі
Чорнай сотні толькі міл,
Бо робіць па-свінскі.
Ганчакамі па Русі
Прыставы лятаюць,
Нас цкуюць: «Кусі, кусі!» –
Як зайцоў, страляюць.
Развялося стражнікоў,
Як якой жывёлы,
Ад іх плешак і шнуроў
Чырванеюць сёлы.
Колькі ўсякіх строгіх мер –
Канца няма, краю!
Канстытуцыю цяпер,
Як пяць пальцаў, знаем.
[1905–1906]