«Нашы сэрцы не скаваныя...»
Нашы сэрцы не скаваныя,
І каханьне - не астрог.
Многа шчасьця канаванага
Знойдзеш вольны на шляхох.
Я ня жалюся, ня плачу, не:
Шчаснай долі мне ня мець.
Не цалуй стамлёных вуснаў мне -
Цалаваці прыйдзе сьмерць.
Адышла туга нясьцерпная,
На ёй сьнежнае сяйво...
Лепшы ты - чаму, ня ведаю -
Ад выбраньніка майго.