Люлі, люлі, мужычок!
Шуміць шумненька барок
Песняй жаласнянай;
Люлі, люлі, мужычок!
Спі — ўставаць зарана!
Яшчэ поўнач,— петухі
Першыя не пелі;
Твае коні-валахі
Сена не паелі.
Шыпяць, свішчуць па лугах
Вужы, скарпіякі,
А па стайнях, па хлявах
Лазяць ваўкалакі.
Ведзьмы, совы, кажаны
Круцяцца, лятаюць,
На сваіх бацькоў сыны
Залом заламляюць.
Змей панёс чараўніком
Грошы ад скупога;
Ваўкі выюць пад лясом,
Аж ляціць трывога.
Шуміць шумненька барок
Песняй жаласнянай;
Люлі, люлі, мужычок!
Спі — ўставаць зарана!
Яшчэ вокал цемната
Над светам пануе,—
Яшчэ міласць, дабрата
Людзей не раўнуе...
[1905-1907]