З людзьмі
Трудна, крыўдна жыць на свеце
Між нячулымі людзьмі,
Не раз вочы маладыя
Заліваюцца слязьмі.
Не раз сэрца затрасецца
Ад няпраўды векавой,
Не раз так яны дадзенуць,
Што расстаўся б і з душой.
Адных выракся б навекі,
Кляцьбой плюнуў бы другім,
За дазнаныя ўсе крыўды,
Эх, і мсціў бы, мсціў усім!
9 лістапада 1906