Ой, павей, вецер!..
Толькі йшчэ ўчора, не далей,
Сярод малітваў, кляцьбы
Гэткія песні складалі,
Песні нуды і журбы:
Ой, павей, вецер, з Усходу,
Вестачку нам прынясі,
Як там жывецца народу,
Хто колькі зжаў, накасіў.
Ой, павей, вецер-саколік,
Хай там пачуюць яны,
Як мы цярпім у няволі,
Як нас катуюць паны.
Ой, павей, вецер, нам, мілы,
Голас ім твой хай спяе,
Як мы без часу ў магілы
Косці складаем свае.
Ой, павей, вецер, над гаем,
Хай прыйдуць ночкай ці днём,
Кветкамі іх прывітаем,
З ружы вянкі ім спляцём.
1939