«Жывеш ня вечна, чалавек...»

Максім Багдановіч

...passe sans laisser meme
Son ombre sur le mur.
V. Hugo*



 


*...праходзіць, не пакідаючы нават
Свайго ценю на сьцяне.
В. Гюго (фр.)



 
Жывеш ня вечна, чалавек, –
Перажыві ж у момант век!
 
Каб хвалявалася жыцьцё,
Каб больш разгону ў ім было,
Каб цераз край душы чуцьцё
Ня раз, ня два пайшло!
 
Жыві і цэльнасьці шукай,
Аб шыраце духоўнай дбай.
 
І ў напружэньні паўнаты
Свайго шырокага жыцьця
Бяз болю, ціха зойдзеш ты
Ў краіну забыцьця.