Сад

Марк Шагал

Вечар. Сад,
асьветлены поўняй. І ты,
легенда. Лагодны дотык
мілаты.
 
Ты пацалуеш мяне,
абдымеш мяне, ці,
магчыма, мне загадаеш
адсюль пайсьці.
 
Лагодны дотык прадоньня.
Закаханы прыходзіць сёньня,
водарам сада напоўнены,
малады.
Як тады...