Хто даўжэй жыве на свеце?

Валянцін Лукша

Днём пагодным
Каля рэчкі
Раптам
Усчаліся спрэчкі.
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
Высветліць не могуць дзеці.
 
У каго пытацца?
Дзе?
Бачаць -
Мятлік на вадзе.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
У яго
Спыталі дзеці.
 
- Век кароткі мой -
Гадзіны...
Мышка
Болей жыць павінна.
 
Пасля гэткае
Гаворкі
Дзеці
Рушылі да норкі.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
Запыталі ў мышкі
Дзеці.
 
- Тры гадочкі -
Ўвесь мой век.
Можа,
Пчолка больш жыве?..
 
Чуюць
Пчолак гуд здаля -
Дзеці крочаць да вулля.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
У пчалы
Спыталі дзеці.
 
- Хто даўжэй?..
Не знаю я.
Лепш спытайце
Ў салаўя.
 
Зноў дзяцей
Чакае шлях
Па лагчынах,
Па палях.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
Ў салаўя
Спыталі дзеці.
 
- Год дванаццаць
Я пяю
Песню звонкую сваю.
Што яшчэ магу сказаць?..
Лепш
Сабаку папытаць...
 
Адшукалі
І сабаку,
Напужалі
Небараку.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
У яго
Спыталі дзеці.
 
- Дваццаць год
Мне ўжо мінула,
Як кароткі міг адзін.
Хто даўжэй жыве?
Акула,
А магчыма,
І дэльфін...
 
- Мы не пойдзем
Да акулы,
Каб яшчэ
Не праглынула!..
 
Дружбакі
На моры сінім
Сустракаюцца
З дэльфінам.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
У яго
Спыталі дзеці.
- Трыццаць маю...
Ды...
Аднак вы...
Лепш спытайцеся ў вужакі...
 
Зноўку клопаты,
Турботы -
Дзеці
Крочаць на балота.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
У змяі
Спыталі дзеці.
 
- Трыццаць тры
Жыву гады...
А хто больш?..
Мо конь гняды?..
 
Дзеці выбеглі
На луг.
Вось ён -
Конь -
Надзейны друг.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
У каня
Спыталі дзеці.
 
- Мне за пяцьдзесят...
Стары...
Ды пугач,
Што ў гушчары
Лес вартуе,
Той -
Старэй...
 
Дзеці
Ў лес
Бягуць
Хутчэй.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
Ў пугача
Спыталі дзеці.
 
- Семдзесят гадоў
Жыву...
А старэй хто?..
Лебедзь вунь...
 
У дзяцей
Ізноў запарка -
Да стаўка бягуць,
Што ў парку.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
Ў лебедзя
Спыталі дзеці.
 
- Мне гадоў ужо
За сто...
Хто старэй?
І праўда,
Хто?..
Ці не тая
Чарапашка,
Што паўзе па сушы
Цяжка?
 
Не далі малыя
Маху -
Адшукалі
Чарапаху.
 
- Хто
Даўжэй жыве на свеце? -
У яе
Спыталі дзеці.
 
- Дзвесце год -
Такі мой век.
Ды скажу
Сур'ёзна вам:
Самы вечны -
Ча-
ла-
век, -
Ён жыве
У слаўных справах.
Справу добрую
Зрабіў -
Памяць добрую
Здабыў.
І яна жыве
Стагоддзі
У народзе,
У народзе!..
 
На адным сышліся дзеці:
- Каб даўжэй
Пражыць на свеце,
Працавітым
Трэба быць,
Справы добрыя
Рабіць!

Іншыя творы: Валянцін Лукша