«Я помню вечер, бледно-скромный...»
Я помню вечар лістападны,
І кветкі змораных вяргінь,
Дзіцячы позірк, што нагадваў
Пагляд егіпецкіх багінь.
Не, штосьці лёс і мне пакінуў:
Натоўпу шум, нябёс пажар, —
І ў снах маіх — твае хвіліны:
Тваіх вачэй мемфіскіх дар.
22 ліпеня 1896